Για την πλειοψηφία του ανδρικού πληθυσμού, η προστατίτιδα εξηγεί πολλά προβλήματα: στυτική δυσλειτουργία και μειωμένη λίμπιντο, στειρότητα και διαταραχές στις στενές σχέσεις. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου μια παρατεταμένη αύξηση της θερμοκρασίας στους 37,5 ° C εξηγείται επίσης από χρόνια προστατίτιδα. Και μια τέτοια θερμοκρασία μπορεί να υποδεικνύει πολύ επικίνδυνες παθολογικές διεργασίες στο σώμα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων ογκολογικής φύσης.
Οι άνθρωποι τρομάζουν τόσο πολύ από αυτή τη διάγνωση που γίνονται νευρωτικοί. η ασθένεια έχει ψυχοσωματικό χαρακτήρα και απαιτεί κατάλληλη θεραπεία. Προκειμένου η θεραπεία να είναι επιτυχής, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε με ακρίβεια την αιτία της παθολογίας και να αναπτύξουμε το σωστό θεραπευτικό σχήμα.
Συμπτώματα χρόνιας προστατίτιδας
Τις περισσότερες φορές, η ασθένεια δεν έχει έντονα κλινικά σημεία. υπάρχει μόνο επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου. Σύμφωνα με τη διεθνή ταξινόμηση NIH, η ασθένεια ανήκει στην κατηγορία II. Η παθολογία προκαλείται από βακτήρια, πράγμα που σημαίνει ότι χωρίς ειδική φαρμακευτική θεραπεία είναι αδύνατο να απαλλαγούμε από τη νόσο. Καμία παραδοσιακή μέθοδος - τσάγια, βάμματα και ποτά - δεν θα θεραπεύσει την ασθένεια. χάνουν μόνο χρόνο από τους ασθενείς. Η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα εμφανίζεται όταν η παθολογία διαρκεί περισσότερο από τρεις μήνες και δεν αποτελεί περισσότερο από το 10% του συνολικού αριθμού όλων των φλεγμονωδών ασθενειών. Αυτός είναι ο πιο κοινός τύπος επίμονης ουρολοίμωξης στους άνδρες.
Σπουδαίος. Οι ασθενείς με διαβήτη πρέπει να λαμβάνουν έγκαιρη θεραπεία και να διατηρούν επαρκή γλυκαιμικά επίπεδα. Λόγω τέτοιων θεραπευτικών χειρισμών, οι κίνδυνοι εμφάνισης παθολογίας μειώνονται.
Παθογένεια και αιτιολογία
Η χρόνια βακτηριακή προστατίτιδα προκαλείται κυρίως από το Escherichia coli, αλλά υπάρχουν και μεμονωμένες περιπτώσεις όπου οι παθογόνοι μικροοργανισμοί είναι τα χλαμύδια και διάφορα μυκοπλάσματα. Τα μικρόβια διεισδύουν στον προστάτη φθίνουσα ή ανιούσα μέσω της ουρήθρας, αλλά η ιατρική επιστήμη έχει επίσης περιγράψει παραλλαγές αιματογενούς ή λεμφογενούς μόλυνσης. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι δυνατή η σκλήρυνση του ιστού του αδένα - μια πολύ επικίνδυνη επιπλοκή που έχει αρνητικές συνέπειες και είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Διαγνωστικές μέθοδοι
Η σωστή διάγνωση παίζει καθοριστικό ρόλο στη θεραπευτική διαδικασία, ελαχιστοποιεί την πιθανότητα επιπλοκών και επιτρέπει την πλήρη ανάρρωση από την παθολογία. Η διάγνωση γίνεται σε διάφορα στάδια, καθένα από τα οποία πρέπει να αντιμετωπίζεται πολύ προσεκτικά. Τα συμπτώματα αποτελούνται από παράπονα ασθενών για προβλήματα ευεξίας και δυσουρικά φαινόμενα. Η δυσκολία των κλινικών εξετάσεων είναι ότι τα συμπτώματα δεν είναι σταθερά. αρκετά συχνά τα χαρακτηριστικά και οι συνδυασμοί τους αλλάζουν μεμονωμένα.
- Αναμνησία. Ο ασθενής πρέπει να πει όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες για όλες τις δυσάρεστες αισθήσεις του. Αυτό μπορεί να είναι πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα ή στην ουρήθρα. Μπορεί να υπάρχει ενόχληση στο ορθό, δυσκολία στην ούρηση και ψευδής παρόρμηση για ούρηση. Είναι πολύ σημαντικό ο ασθενής να μην κρύβει από τον γιατρό περιστασιακή σεξουαλική επαφή ή υποθερμία. Ο γιατρός διευκρινίζει την παρουσία σακχαρώδους διαβήτη. Ορισμένα νοσοκομεία ζητούν από τους ασθενείς να συμπληρώσουν ένα ερωτηματολόγιο. Απαριθμεί τα κλινικά σημεία της νόσου και περιλαμβάνει βαθμολογία για την ένταση και τη συχνότητα εμφάνισής τους. Μια ειδική κλίμακα επιτρέπει στους γιατρούς να έχουν μια αντικειμενική ιδέα για την παθολογική κλινική.
- Ψηλάφηση. Κατά την ψηλάφηση, ο γιατρός καθορίζει κατά προσέγγιση τον βαθμό αύξησης του μεγέθους του προστάτη αδένα, ελέγχει για πόνο, ασυμμετρία και ετερογένεια του ιστού.
- Εργαστηριακή διάγνωση. Παρέχει τις πιο πολύτιμες και ακριβείς πληροφορίες για τη σωστή διάγνωση της χρόνιας βακτηριακής προστατίτιδας. Για ανάλυση, συλλέγονται δείγματα ούρων πριν και μετά το μασάζ του προστάτη. Δείγματα δύο γυαλιών χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό του αριθμού των λευκοκυττάρων και των βακτηρίων πριν και μετά το μασάζ. Υπάρχει εναλλακτική μέθοδος εργαστηριακού ελέγχου, κατά την οποία το σπερματικό υγρό εξετάζεται για την περιεκτικότητα σε λευκοκύτταρα. Επιπλέον, όλοι οι ασθενείς υποβάλλονται σε εξέταση ουρηθρικού επιχρίσματος.
- Ενόργανη διάγνωση. Δεν χρησιμοποιείται πάντα λόγω του γεγονότος ότι με τη χρόνια προστατίτιδα δεν υπάρχουν τυπικές αλλαγές. Αλλά επιτρέπει στους γιατρούς να δουν οπτικά την ετερογένεια του ιστού του αδένα.
- Διαφορική διάγνωση. Σας επιτρέπει να διακρίνετε τη χρόνια προστατίτιδα από τη χρόνια ουρηθρίτιδα. Η διάγνωση γίνεται με βάση δείγμα τεσσάρων υαλοπινάκων.
Εάν προκύψουν δυσκολίες με την τελική διάγνωση, οι ασθενείς μπορούν να σταλούν για διαβουλεύσεις σε άλλους γιατρούς:
- ο ωτορινολαρυγγολόγος πρέπει να βεβαιωθεί ότι ο ασθενής δεν πάσχει από χρόνια αμυγδαλίτιδα.
- ένας δερματολόγος πρέπει να επιβεβαιώσει ότι η χρόνια προστατίτιδα έχει σταφυλοκοκκική αιτιολογία, στην οποία είναι πιθανές φλυκταινώδεις αλλοιώσεις του δέρματος.
- Εάν εντοπιστεί οδοντογενής αιτιολογικός παράγοντας χρόνιας φλεγμονής του προστάτη, συνιστάται στον οδοντίατρο να διεξαγάγει εξέταση της στοματικής κοιλότητας.
Κατά την εξέταση θα πρέπει να αποκλειστούν εντελώς παθολογίες με παρόμοια κλινική εικόνα. Αυτά μπορεί να είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, φλεγμονή της πρωκτικής περιοχής, μόλυνση των ουρογεννητικών οργάνων. Η πιο δύσκολη περίπτωση είναι τα ογκολογικά νεοπλάσματα. Με βάση τα δεδομένα που λαμβάνονται από μια ολοκληρωμένη εξέταση του ασθενούς, συνταγογραφείται επαρκής θεραπεία για την παθολογία.
Αιτίες που συμβάλλουν στην εμφάνιση χρόνιας προστατίτιδας
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χρόνια προστατίτιδα εμφανίζεται λόγω ακατάλληλης θεραπείας της οξείας μορφής. Πολλοί ασθενείς δεν μπορούν να αντέξουν την πλήρη πορεία της φαρμακευτικής αγωγής και σταματούν τη θεραπεία με μικρή βελτίωση στην υγεία τους. Επιπλέον, η πιθανότητα εμφάνισης παθολογίας αυξάνεται λόγω των ακόλουθων παραγόντων.
- Χαοτική σεξουαλική ζωή. Αυτό αναφέρεται όχι μόνο στην αλλαγή σεξουαλικών συντρόφων, αλλά και στη μακροχρόνια αποχή.
- Συχνή και παρατεταμένη έκθεση σε τραυματισμούς του περινέου. Η επαγγελματική ποδηλασία ή ιππασία, η καθιστική εργασία κ.λπ. συμβάλλουν στον μόνιμο τραυματισμό των κοντινών μαλακών ιστών και των αιμοφόρων αγγείων. Ως αποτέλεσμα, η λειτουργικότητα του προστάτη αδένα είναι μειωμένη και μπορεί να εμφανιστούν φλεγμονώδεις διεργασίες λόγω μόλυνσης.
- Δυσλειτουργίες του ανοσοποιητικού συστήματος. Η αποδυνάμωση της άμυνας του οργανισμού συμβαίνει λόγω κακού τρόπου ζωής, συχνής υποθερμίας, νευρογενών και ορμονικών διαταραχών.
Μέθοδοι για τη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας
Ο απώτερος στόχος της θεραπείας είναι η πλήρης εκρίζωση του παθογόνου. Οι διαδικασίες μπορούν να πραγματοποιηθούν σε εξωτερικά ιατρεία, αλλά απαιτούνται περιοδικές διαβουλεύσεις με γιατρό. Το αποτέλεσμα εξαρτάται όχι μόνο από τα βέλτιστα επιλεγμένα φάρμακα, αλλά και από τις επιθυμίες του ίδιου του ασθενούς. Πρέπει να ακολουθεί έναν σωστό και δραστήριο τρόπο ζωής, να αποφεύγει την υποθερμία και την ηρεμία. Η τακτική σεξουαλική επαφή έχει θετική επίδραση. Μετά τη διάγνωση, είναι υποχρεωτικό να ελέγξετε τον σεξουαλικό σύντροφο. εάν εντοπιστούν παθογόνα, η θεραπεία είναι αμοιβαία.
Τα αντιβιοτικά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας. διάφορα ενεργά συστατικά έχουν τα δικά τους πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Οι φθοροκινολόνες είναι τα φάρμακα εκλογής. είναι καλύτερα ανεκτά από τους ασθενείς. Η διάρκεια της θεραπείας είναι τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες, σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να φτάσει και τους τρεις μήνες. Τις περισσότερες φορές, τα φάρμακα χρησιμοποιούνται από το στόμα. Οι ενέσεις χρησιμοποιούνται εξαιρετικά σπάνια και μόνο στο πλαίσιο συγκεκριμένων αντιδράσεων του σώματος.
Μετά την εξαφάνιση των συμπτωμάτων της χρόνιας προστατίτιδας, η θεραπεία θα πρέπει να συνεχιστεί για τουλάχιστον 14 ημέρες.
Η πλήρης ίαση επιβεβαιώνεται με επαναλαμβανόμενες εργαστηριακές εξετάσεις. Ένα μήνα μετά την ολοκλήρωση του μαθήματος, πρέπει να κάνετε εξετάσεις. όλοι οι δείκτες σε αυτά πρέπει να είναι κανονικοί.
Χρησιμοποιούνται αντιβακτηριακά φάρμακα
Ανάλογα με την πραγματική κατάσταση του ασθενούς, ο γιατρός συνταγογραφεί ορισμένα αντιβακτηριακά φάρμακα.
Ομάδα φαρμάκων |
Πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα |
|---|---|
Φθοροκινολόνες |
Οι φαρμακοκινητικές ιδιότητες είναι βολικές για χρήση και είναι παρόμοιες σε όλες τις μορφές τόσο για από του στόματος όσο και για παρεντερική χρήση. Συσσωρεύεται καλά και διατηρείται από τους ιστούς των αδένων για μεγάλο χρονικό διάστημα και χαρακτηρίζεται από υψηλή βιοδιαθεσιμότητα. Τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά έναντι άτυπων και τυπικών μικροοργανισμών και ενδείκνυνται επίσης για την καταστολή της Pseudomonas aeruginosa. Τα μειονεκτήματα περιλαμβάνουν τον κακό συνδυασμό με άλλα φάρμακα. Επιπλέον, οι φθοριοκινολόνες έχουν αρνητική επίδραση στο νευρικό σύστημα του ασθενούς και μπορούν να προκαλέσουν φωτοευαισθησία. |
Σουλφοναμίδες |
Οι αδένες συσσωρεύονται καλά στους ιστούς και διατηρούνται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν μορφές για από του στόματος και παρεντερική χορήγηση. Το κόστος είναι προσιτό για όλους τους ασθενείς. Σημειώνεται υψηλή δραστηριότητα έναντι ενός ευρέος φάσματος τυπικών παθογόνων βακτηρίων. Μειονέκτημα: κλινικές δοκιμές δεν έχουν επιβεβαιώσει την αποτελεσματικότητα του φαρμάκου έναντι του Pseudomonas aeruginosa και του εντερόκοκκου. Ορισμένα είδη βακτηρίων Enterobacteriaceae δεν αντιδρούν στα σουλφοναμίδια. Πριν από τη συνταγογράφηση, συνιστάται να διευκρινιστεί εκ νέου η διάγνωση, διαφορετικά τα μέτρα θεραπείας δεν θα φέρουν το προγραμματισμένο αποτέλεσμα. |
Τετρακυκλίνες |
Έχουν διάφορες μορφές εφαρμογής και είναι προσιτές σε όλους τους ασθενείς. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά κατά των χλαμυδίων, του ουρεόπλασματος και του μυκοπλάσματος. Δεν σημειώθηκαν εμφανείς παρενέργειες. Μειονεκτήματα - μη ενεργό έναντι του Pseudomonas aeruginosa. Ένα άλλο πρόβλημα είναι ότι οι σταφυλόκοκκοι αρνητικοί στην κοαγουλάση, τα βακτήρια της οικογένειας των Εντεροβακτηριδίων και οι εντερόκοκκοι αντιδρούν ελάχιστα στο φάρμακο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν υψηλή πιθανότητα δερματικών βλαβών. Μην πάρετε εάν ο ασθενής έχει νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια. |
Μακρολίδες |
Πλεονεκτήματα - πολύ δραστικό κατά των gram-θετικών βακτηρίων διαφόρων τύπων, έχει αποδειχθεί αποτελεσματική δράση κατά των χλαμυδίων. Οι ιστοί του αδένα γεμίζουν με το φάρμακο ομοιόμορφα και το διατηρούν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι μακρολίδες έχουν ελάχιστη τοξικότητα στον οργανισμό, γεγονός που καθιστά δυνατή τη συνταγογράφηση τους σε ασθενείς με νεφρικά ή ηπατικά προβλήματα. Μειονέκτημα: ελάχιστη αποτελεσματικότητα έναντι των gram-αρνητικών βακτηρίων και των άτυπων μικροβίων. |
Ως συμπλήρωμα στα κύρια, συνιστάται η χρήση φυτικών παρασκευασμάτων από εκχύλισμα νάνου φοίνικα, γύρη διαφόρων φυτών και άλλων φυτών που έχουν αντιφλεγμονώδη και αντιανδρογόνα αποτελέσματα. Αλλά αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο ως προσθήκη σε πολύπλοκη θεραπεία.
Εάν ανακαλυφθούν συγκεκριμένες ενδείξεις, σε ορισμένους ασθενείς συνταγογραφείται α1- αδρενεργικοί αποκλειστές. Μειώνουν τη δυναμική απόφραξη της οπίσθιας ουρήθρας και ελαχιστοποιούν τα δυσουρικά φαινόμενα.
Συνήθεις μέθοδοι επιρροής στον προστάτη αδένα
Η σύγχρονη ιατρική επιτρέπει τη χρήση πρόσθετων μεθόδων επηρεασμού του μαλακού ιστού του αδένα. Τέτοιοι χειρισμοί πραγματοποιούνται ταυτόχρονα ή μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας για χρόνια προστατίτιδα.
Απαγορεύεται αυστηρά να κάνετε μόνοι σας χειρισμούς με τον αδένα. Οι ανειδίκευτες και μη επαγγελματικές επιρροές μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες.
Εάν η χρόνια προστατίτιδα δεν αντιμετωπιστεί, υπάρχει κίνδυνος νέων, πιο περίπλοκων παθολογιών. Για τον εντοπισμό τους, μπορούν να συνταγογραφηθούν οι ακόλουθες επιρροές.
- Θερμική. Η διουρηθική μικροκυματική θεραπεία χρησιμοποιείται συχνότερα. λόγω της έκθεσης σε υψηλές θερμοκρασίες, το μέγεθος του ιστού του προστάτη μειώνεται.
- Υπερηχητικός. Μια πολύ αποτελεσματική μέθοδος επηρεασμού του προστάτη. δεν υπάρχει πόνος κατά τη διάρκεια των διαδικασιών.
- Κρυοκαταστροφή. Οι χαμηλές θερμοκρασίες απομακρύνουν τον άρρωστο ιστό του προστάτη.
Σε όλες τις περιπτώσεις, οι ασθενείς θα πρέπει να γνωρίζουν ότι όσο πιο γρήγορα ξεκινήσει η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας, τόσο πιο εύκολα και γρήγορα εξαλείφεται η παθολογική διαδικασία, τόσο λιγότερες πιθανότητες υπάρχουν σοβαρές συνέπειες και τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες πλήρους ίασης. Μετά την ανάρρωση, οι ασθενείς επιστρέφουν σε έναν κανονικό τρόπο ζωής.
Απαντήσεις στις πιο συχνές ερωτήσεις
Η προστατίτιδα, συμπεριλαμβανομένης της χρόνιας προστατίτιδας, τρομάζει τον ανδρικό πληθυσμό με τις αρνητικές της συνέπειες. Η συντριπτική πλειοψηφία των αβάσιμων φόβων εξηγείται από την εξαιρετικά χαμηλή ιατρική γνώση, τον μεγάλο αριθμό φημών και την πίστη σε διάφορους θεραπευτές. Πώς απαντά η ιατρική επιστήμη στις πιο συχνές ερωτήσεις;
Μπορεί η συνεχής καθιστική εργασία να προκαλέσει χρόνια προστατίτιδα;
Προηγουμένως, οι ιατροί χρησιμοποιούσαν τη λεγόμενη συμφορητική χρόνια προστατίτιδα όταν έκαναν μια διάγνωση. Οι σύγχρονες διαγνωστικές συσκευές έχουν δείξει ότι η προστατίτιδα είναι μολυσματικής-φλεγμονώδους φύσης, όλοι οι άλλοι φυσιολογικοί παράγοντες μπορούν μόνο να επηρεάσουν τη γενική υγεία του σώματος και να την προκαλέσουν. Τις περισσότερες φορές, η αιτία της νόσου είναι η περιστασιακή σεξουαλική επαφή, κατά την οποία μεταδίδονται παθογόνα. Τα άβολα εσώρουχα, η μη περιοδική σεξουαλική επαφή ή η παρατεταμένη αποχή προκαλούν προβλήματα στύσης. Λόγω στάσιμων ή τραυματικών συνεπειών, αρχίζουν να εμφανίζονται παθολογίες μαλακών ιστών στον αδένα του προστάτη. Αλλά σύμφωνα με τη σύγχρονη ιατρική ταξινόμηση, αυτό δεν είναι προστατίτιδα, αλλά προστατοπάθεια.
Υπάρχει σχέση μεταξύ της χρόνιας προστατίτιδας και της ποδηλασίας;
Ναι, έχω. Οι φήμες για τη θετική επίδραση της επαγγελματικής ιππασίας ή ποδηλασίας στην πορεία της χρόνιας προστατίτιδας βασίζονται στο γεγονός ότι η σέλα κάνει συνεχώς μασάζ στο περίνεο. Εξαιτίας αυτού, βελτιώνεται η παροχή αίματος στον προστάτη και εξαλείφονται οι αρνητικές συνέπειες της χρόνιας προστατίτιδας. Στην πραγματικότητα, όλα είναι ακριβώς το αντίθετο. Η σέλα τραυματίζει σοβαρά τις αρτηρίες, η λειτουργική παροχή αίματος στα σπηλαιώδη σώματα διαταράσσεται. Βρίσκονται στο πέος. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να εμφανιστούν προβλήματα με τη στυτική λειτουργία. Πρέπει να γνωρίζετε ότι όλα τα συνιστώμενα απαλά μασάζ της ανατολικής παραδοσιακής ιατρικής δεν θεραπεύουν. Έχουν ερωτικό χαρακτήρα, όχι θεραπευτικό. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πρόσθετο ψυχολογικό φάρμακο και όχι ως η κύρια μέθοδος θεραπείας της χρόνιας προστατίτιδας.
Το δεύτερο ερώτημα προκύπτει φυσικά - γιατί ορισμένοι ουρολόγοι συνιστούν ανεπιφύλακτα το ορθικό μασάζ; Εδώ είναι που τα πράγματα γίνονται λίγο πιο περίπλοκα. Αυτό το μασάζ χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Προηγουμένως, είχε συνταγογραφηθεί ως πρόσθετη διαδικασία για την αύξηση της ροής του αίματος στον προστάτη. Οι σύγχρονες διαγνωστικές μέθοδοι έχουν αποδείξει την αναποτελεσματικότητα ενός τέτοιου μασάζ για χρόνια προστατίτιδα. Υπάρχει όμως σημαντικός κίνδυνος βλάβης στους βλεννογόνους του ορθού. Όπως έχει δείξει η πρακτική, το πιο αποτελεσματικό μασάζ του αδένα είναι η φυσική εκσπερμάτιση κατά τη σεξουαλική επαφή.
Τα προβλήματα με την οικεία ζωή, ο πόνος στην κάτω κοιλιακή χώρα και η συχνή επιθυμία για ούρηση υποδηλώνουν πάντα χρόνια προστατίτιδα;
Όχι, όχι πάντα, τέτοια συμπτώματα μπορεί να υποδηλώνουν άλλα προβλήματα που δεν σχετίζονται με τη λειτουργία του προστάτη. Αντίθετα, η χρόνια προστατίτιδα εμφανίζεται συχνά χωρίς εμφανή συμπτώματα και ανακαλύπτεται τυχαία. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι το αδένωμα του προστάτη, η δυσλειτουργία της ουροδόχου κύστης, τα προβλήματα σιγμοειδούς παχέος εντέρου και οι νευρολογικές διαταραχές έχουν αρκετά κοινά συμπτώματα.
Είναι δυνατή η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας μόνο με φυσικοθεραπεία;
Αυτό είναι αδύνατο. Όπως δεν χρειάζεται να ελπίζουμε ότι η ασθένεια θα εξαφανιστεί από μόνη της με την πάροδο του χρόνου. Η μαγνητική θεραπεία, η θεραπεία με λέιζερ και άλλες διαδικασίες συνταγογραφούνται ως πρόσθετες μέθοδοι κατά τη διάρκεια της σύνθετης θεραπείας πρωτοκόλλου της χρόνιας προστατίτιδας. Το πρωτόκολλο περιγράφει όλα τα ιατρικά μέτρα. δεν συνιστάται η ακύρωσή τους.
Είναι πάντα απαραίτητη η θεραπεία της χρόνιας προστατίτιδας;
Μερικοί ασθενείς υποφέρουν από τη νόσο για πολλά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων δεν συμβαίνει τίποτα τρομερό, κατά τη γνώμη τους. Φυσικά, οι ασθενείς έχουν αυτή την ερώτηση. Η ιατρική πρακτική δεν έχει καταγράψει θανατηφόρα περιστατικά από χρόνια προστατίτιδα. Αλλά υπάρχει μια απότομη μείωση στην ποιότητα ζωής και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί σκλήρυνση του προστάτη. Επιπλέον, η συνεχής παρουσία παθολογικών μικροοργανισμών στον οργανισμό καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει οποιαδήποτε ασθένεια. Δεν έχει να κάνει απαραίτητα με τη λειτουργία του προστάτη.
Τα επαρκή ιατρικά μέτρα και η αδιαμφισβήτητη συμμόρφωση των ασθενών με τις συστάσεις των γιατρών παρέχουν εκατό τοις εκατό εγγύηση θεραπείας για τη χρόνια προστατίτιδα. Προϋπόθεση είναι η σωστή διάγνωση και η βέλτιστη επιλογή φαρμάκων, η χρήση σύνθετης θεραπείας.